بمناسبت درگذشت دوستی مهربان و فداکار ((مهدی ابراهیمی))

پایان غم انگیز

آخرین روز سال 87  مصادف بود با پایان غم انگیز زندگی جوانی سخت کوش ،مومن ،متعهد وکارآمد ، مردی که تمام عمر کوتاه خود را امور عام المنفعه و خدا پسندانه نمود و در این از کوششی دریغ نکرد

جوانی که تمام تلاش خود را می نموده که مجالس ائمه اطهار با شکوه هر چه بیشتر برگزار شود.

مردی هر آنچه در توان داشت را برای زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا در طبق اخلاص می گذاشت زیرا او به این گفته مقام معظم رهبری ایمان داشت که»امروز زنده نگه داشتن یاد و خاطره شهدا کمتر از شهادت نیست و آنرا سرلوحه کار خویش قرار داد.

آری ؛مهدی بر این باور بود که گرچه امروز جنگ وجبهه نبردی برای مجاهدت و جانفشانی در راه خدا نیست،اما می توان به طرق دیگری در راه خدا مجاهدت نمود.چه بسا که اجر وثواب آن کمتر از شهادت نبوده و بلکه بالاتر از آن باشد.

مهدی امروز گر چه بظاهر از میان ما رفت و مارا در حسرت دیدار دوباره خود گذاشت،اما توانست یاد و

خاطره شیرین خود را تا ابد در دل ما   تک تک دوستان و آشنایانش بگذرد.مگر نه این است که می گویند نام نیکو گر بماند زآدمی به کزو ماند سرای زر نگار.و چه میراثی برای آدمی بهتر و گرانبهاتر از نام نیک؟؟

امروز گرچه مهدی در کنار ما نیست اما افکار ،عقاید و باورهای او در دل تک تک ما زنده است و با هم،هم پیمان می شویم راه او را ادامه دهیم .

مهدی جان!به مصداق آ یه شریفه ی :یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه.  :در جوار رحمت  ومغفرت الهی ارام بگیر و اطمینان داشته باش راهت را ادامه خواهیم داد و برای رسیدن به آرمانهای تو که همان آرمانهای اسلام و انقلاب است از هیچ تلاش و کوششی فرو گذار نخواهیم کرد...روحش شاد. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد 

 جمعی از دوستان